Blog

 

De 3 frustraties van een burn-out

 

Uitvallen is op zijn zachts gezegd al heel vervelend, jezelf vervolgens frustreren tijdens je verzuim doet daar nog een schepje bovenop. Onze tips hoe je met deze frustraties om kunt gaan.

De drie frustraties van een burn-out

Uitvallen is al op zijn zachts gezegd al heel vervelend, dat je dan tijdens je verzuim jezelf ook nog kunt frustreren is al helemaal niet fijn. In dit blog wil ik jullie informeren over de drie grote frustraties die je gevraagd of ongevraagd hierin tegenkomt en hoe je daar het beste mee om kunt gaan. Het zal de burn-out niet laten verdwijnen, maar kan je wel helpen het proces te accepteren zoals het is en daardoor sneller herstellen.

 

Frustratie 1: Ik heb geen burn-out! Ik ben gewoon echt ziek!

De één bemerkt eerder dan de ander dat hij over zijn grens is gegaan, de één heeft langer onder druk gestaan dan de ander, de één heeft rugdekking van thuis of een leidinggevende, de ander niet. Dit zijn enkele zaken die bepalen, hoe ernstig je eraan toe bent op het moment van uitval.

 

De twee meest voorkomende manieren van uitval zijn: je lijft zegt ‘ho!’ Je valt fysiek uit, door bijvoorbeeld flauw te vallen op je werk, door gebrek aan concentratie breek je iets, door verminderde weerstand word je ziek (meestal steeds als je vrij neemt). De tweede manier is dat je op de rand van je bed na het wakker worden beseft: ‘Ik kan het niet opbrengen om naar mijn werk te gaan. Ik ben gewoon te moe’.

 

Vaak is het besef dat het om een burn-out gaat er op dat moment nog niet. Dit wordt dan versterkt doordat je vervolgens vaak van de ene naar de andere medische klacht hobbelt. Eerst ben je moe, dan krijg je uitslag, dan krijg je de griep, dan spelen je darmen op of heb je onverklaarbare rugpijn en tot overmaat van ramp rijd je met je auto tegen een paal en heb je een whiplash. Daarbovenop komen allerlei gedachten die je ervan overtuigen dat het allesbehalve overspannenheid is. Die gedachten zijn vaak gerelateerd aan de fysieke symptomen. ‘Zie je wel, ik heb een griep, het heeft niets met stress te maken. Ik heb gewoon een verkeerde beweging gemaakt, ik heb even niet opgelet’, etc., terwijl de oorzaken die eronder liggen een verminderde weerstand en concentratieproblemen zijn. Twee duidelijke factoren die gerelateerd zijn aan burn-out. 

 

Op een gegeven moment zijn dan alle fysieke perikelen over en moet je tot je grote spijt en frustratie vaststellen dat je het toch niet voor elkaar krijgt om in de auto te stappen en naar je werk te gaan. Je lijf verzet zich met handen en voeten. Het confronterende moment waarop je niets anders kunt dan vaststellen dat je burn-out bent. Vaak een heel verdrietig en eenzaam moment… Wel het moment waarop je echt op zoek moet gaan naar professionele hulp om stapsgewijs te herstellen. ‘Je moet het zelf doen, maar niet alleen’. Het lastige in deze fase is dat de in eerste instantie fysieke klachten er ook echt zijn en anderen je vaak zeggen dat je wellicht burn-out bent of stress hebt, maar je er zelf absoluut niet aan wilt. Tips in deze fase zijn:

  • Probeer het advies van je omgeving serieus te nemen.
  • Stel jezelf de gewetensvraag of je jezelf niet voor de gek houdt.
  • Bij twijfel, ga naar een arts en vraag hem om zijn mening.

 

Frustratie 2: Ik ga volgende week weer werken…

Goed, je hebt dan voor jezelf schoorvoetend toegegeven dat je burn-out bent, dus je besluit dat je een week of twee rust neemt, dan moet het wel weer goed zijn. Gaandeweg de eerste week besef je je steeds meer hoe moe je bent en lijk je steeds minder energie te hebben. Echter als de deadline nadert in de tweede week moet je met knarsende tanden onder ogen zien dat het toch nog niet gaat en dat je langer rust moet nemen. Vaak zie je dat dit een aantal keren achter elkaar gebeurt.

 

Je hoopt steeds dat je weer aan het werk kunt, maar je hebt er simpelweg de energie niet voor. Je voelt je moe, kwetsbaar, futloos en gefrustreerd. In deze fase ben je eigenlijk innerlijk aan het vechten tegen het feit dat je burn-out bent. Je doet dit door jezelf steeds weer een deadline te stellen, waarop je vindt dat je weer moet kunnen werken. Echter is dit de fase waarin je ten diepste de deadlines los moet gaan laten.

 

Pas als je in deze fase oprecht kunt zeggen: ‘Ik voel vanzelf aan mijn lijf of ik wel of niet kan gaan werken’, ben je het feit dat je burn-out bent echt en oprecht aan het accepteren. De eerste stap naar herstel. Vanaf dat moment ga je luisteren naar je lijf in plaats van dat je dingen moet van je hoofd gebaseerd op wellicht irrationele overtuigingen zoals ’Het moet nu wel klaar zijn, want ik ben al vier weken thuis’, ‘ Ik heb geen medische klachten, dus ik kan werken’.

 

Tips in deze fase zijn:

  • Zet jezelf niet onnodig onder druk en vraag je af waar je overtuigingen vandaan komen en of deze reëel zijn.
  • Probeer het stellen van deadlines aan jezelf zo snel mogelijk los te laten.
  • Accepteer dat burn-out zijn niet hetzelfde is als een ‘zichtbaar’ gebroken been, maar wel degelijk herstel nodig heeft.

 

Frustratie 3: Ik dacht dat ik het ergste wel gehad had. Helaas…

Dan kom je na een (lange) tijd van rust en loslaten in de fase van herstel. De ene dag lukken zaken je beter, je energie neemt toe en je kunt een dag doorkomen zonder moe en lusteloos op de bank te hangen. Je treed weer wat meer in contact met mensen en je denkt ‘Nu ben ik weer de oude’.

 

Dit is ook de fase waar je weer blij wordt en verlangt naar meer actie. En daar schuilt het risico, in deze fase overschat je je eigen energie vanuit het verlangen weer de oude te worden/zijn. Vol overgave ga je dan hardlopen, met een vriendin op pad, of een cursus volgen. Om de volgende dag ontnuchterd en moe weer op de bank te zitten. Dat dit gebeurt kun je niet helemaal voorkomen, omdat je in deze fase moet uitproberen wat je met je toegenomen energie wel en niet kunt en daarbij is het logisch dat je je grens minder goed aanvoelt. Dit vergt steeds weer opnieuw luisteren naar je lijf. Daarnaast zit je in een stijgende lijn qua energie en ligt de grens elke week anders.

 

Soms doe je in deze fase één stap terug om vervolgens twee stappen vooruit de doen. Naar je lijf leren luisteren kan alleen met vallen en opstaan. Wees in deze fase lief voor jezelf en probeer gedoseerd je energie steeds meer te benutten. Dit is ook waarom het gefaseerd re-integreren op het werk van belang is, zodat je stapsgewijs weer in de routine groeit en voldoende ruimte hebt om te reflecteren hoe het met je gaat.

 

Schrijf voor jezelf voordat je re-integreert concreet op wat je anders wilt doen dan voor je burn-out met als doel gezond te blijven en reflecteer daar dan ook wekelijks op. Voordat je het weet zit je weer volop in het werk, dus neem je tijd voor je herstel.

 

Tips in deze fase zijn:

  • Een dag doorkomen zonder werk, is iets anders dan voldoende energie hebben om een werkdag aan te kunnen.
  • Zodra je op het werk bent, denkt iedereen dat je weer de oude bent. Je moet eigenlijk extra energie hebben om te zorgen dat je alert bent en niet in je oude valkuilen stapt.
  • Kijk naar de doorlopende lijn van de stijgende energie en focus je niet te veel op de energie van de dag.

 

Inga Freudenberg

 

Wil je meer lezen over burn-out of bore-out?

De coaches van Freudenberg zijn deskundigen op het gebied van burn-out, lees hier meer over coaching bij stress en burn-out of neem contact met ons op voor meer informatie of een vrijblijvende intake